Poczytaj mi mamo !

Zdjęcie Jest zdolne Poczytaj mi mamo

         Jedną z ulubionych książek mojego syna, gdy chodził jeszcze do przedszkola była historia sympatycznego porcelanowego słonia. Systematycznie karmiony witaminami przez swojego właściciela, zaczął rosnąć i w sposób tajemniczy nauczył się mówić i odczuwać. Ten słoń to, zapewne wielu znany – Dominik. Jego przygody zamieszczone są w książce „Proszę słonia”autorstwa Ludwika Kerna.

Chciałabym zaproponować Państwu dwie pozycje – jedna, z dziedziny wychowania, druga  to książka obyczajowa.

    Wychowanie bez porażek – Thomasa Gordona to książka poruszająca problem umiejętności rozwiązywania konfliktów powstających między rodzicami a dziećmi.

Proponowana metoda rozwiązywania ich doprowadza do sytuacji, gdzie nie ma wygranych i pokonanych – są sami wygrani. Niemożliwe?! Ależ tak – jest to możliwe… Na pytania, Jak osiągnąć dobrą komunikację z dzieckiem, jak rozwiązywać konflikty i w jaki sposób szukać kompromisowych rozwiązań, odpowiada polecana przeze mnie pozycja. Szczerze polecam.

Druga część książki to „Wychowanie bez porażek w praktyce” tego samego autora.

Jeśli lubicie Państwo czytać historie z życia wzięte, to książka Susan Madison – Kolor nadziei jest właśnie dla Was.

Świetna, napisana na dobrym poziomie. Akcja dzieje się współcześnie. Rodzina – mąż, żona, córka nastolatka i syn trochę młodszy. Warto przebrnąć początek, bo potem naprawdę akcja toczy się wartko i ciekawie. Historia rozgrywa się nad oceanem w USA. Podczas burzy na oceanie tonie córka, skłócona z matką. Obserwujemy poszczególnych członków rodziny, którzy osobiście muszą zmierzyć się z tym problemem.

Co się dzieje z rodziną? Kłopoty się nawarstwiają, gdy w grę wchodzi choroba nowotworowa jednego z członków rodziny. Napisana realistycznie jest w pewnych chwilach autentycznym wyciskaczem łez. Czy rodzina przebrnie przez tragedie? Czy wszyscy zostaną samotni? Pod koniec bardzo zaskakujące rozwiązanie. Naprawdę warto przeczytać.

                                                                                                          Opracowała: mgr Anna Gawlik

Zdjęcie Jak uczyć się komunikacji w rodzinie

Jak uczyć się komunikacji w rodzinie

Istotnym problemem, który występuje w wielu rodzinach są trudności w komunikacji. Dzieje się tak dlatego, ponieważ nie umiemy słuchać siebie nawzajem, nie zawsze dostrzegamy i rozumiemy uczucia jakie nam towarzyszą. Zadajemy często te same „kontrolne” pytania i wydaj nam się, że znamy na nie odpowiedź. Dzieci na pytanie „co tam w przedszkolu (szkole)” odpowiadają zwykle „dobrze”, bo nie potrafią opowiedzieć o codziennych wydarzeniach. A gdy mają jakiś problem to boją się naszej krytyki i niezrozumienia. Oczywiście nie jest to regułą i wspaniale jak udaje się rodzinie ze sobą rozmawiać, a nie tylko wymieniać komunikaty.

Problemem wielu rodzin jest też rywalizacja i konflikty między rodzeństwem. To my dorośli często nieświadomie pogłębiamy ten problem niewłaściwymi uwagami, albo postępowaniem. Czasem pozostawiamy dzieci same sobie, żeby „jakoś się dogadały”. A tak naprawdę jesteśmy odpowiedzialni za wzajemne relacji naszych pociech. Możemy swoją postawą wpływać na to, czy rodzeństwo żyje w zgodzie i wzajemnej akceptacji.

Wszystkich, którzy chcieliby pogłębić swoją wiedzę w tej dziedzinie odsyłam do książek:

W wielu poradniach (również w tej, która współpracuje z naszą placówką przy ulicy Powstańców Śląskich) organizowane są warsztaty w oparciu o te pozycje. Grupa rodziców stara się wspólnie uczyć nowych sposobów komunikacji z dzieckiem, ćwiczy w domu nowe metody i dzieli się swoim doświadczeniem. Osoba prowadząca służy tylko wsparciem i animuje określone ćwiczenia. Takie warsztaty pozwalają na nowo odkryć, że wzajemne relacje w rodzinie mogą być piękne, łagodzą napięcia i często pozwalają pozbyć się poczucia winy, że nie zawsze dobrze radzimy sobie z naszym rodzicielstwem.

Serdecznie zapraszamy na warsztaty. Informacje o nich można uzyskać w Poradni Szkolno-Pedagogicznej przy ulicy Powstańców Śląskich (dokładny adres znajduje się na tablicy ogłoszeń w naszym przedszkolu).

Opracowała: mgr Joanna Rell

Zdjęcie Nie tylko matematyka

Nie tylko matematyka

Z badań prowadzonych wśród dzieci rozpoczynających naukę szkolną wynika, że wiele z nich nie osiągnęło należytej dojrzałości intelektualnej i emocjonalnej. Jednym z celów wychowania przedszkolnego jest troska o dobre przygotowanie dzieci do podjęcia nauki  w szkole.

 

Zdjęcie 2 Nie tylko matematyka

Nasze przedszkole prowadzi z dziećmi zajęcia według programu prof. E. Gruszczyk – Kolczyńskiej i E. Zielińskiej „Dziecięca matematyka”. Jest to program, który wbrew pozorom nie skupia się tylko na nauczaniu dzieci umiejętności ściśle matematycznych. Podstawowym jego założeniem jest aktywne uczestnictwo dzieci w zajęciach. Dlatego też każde z nich ma podczas zajęć swoje miejsce pracy (dywanik) i operuje własnymi pomocami. Ważne jest przy tym uwzględnienie różnic rozwojowych dzieci i pozwolenie im na wypracowanie swojego tempa pracy, a także na rozwiązywanie zadań metodą „ prób i błędów” co wyrabia w nich samodzielność myślenia i ułatwia zapamiętywanie. Aby zmotywować dzieci do pracy i rozwijać w nich poczucie własnej wartości ważne jest aby dostrzegać ich wysiłek, chwalić za aktywność, nie oceniać ale zachęcać do tego żeby same dociekały i korygowały ewentualne błędy. Zaletą tego programu jest to, że dzieci mogą wykonywać podobne ćwiczenia z rodzicami w domu, gdyż pomoce do zajęć są bardzo proste np. guziki, kasztany, klamerki do bielizny, miarki krawieckie, sznurki, domino, karty do gry itp.
    Celem programu określonym przez autorkę jest wtopienie edukacji matematycznej w różnorakie działanie wspomagające rozwój umysłowy dzieci. Treści przekazywane dziecku muszą być dopasowane do rzeczywistych jego możliwości. Nie mogą być ani za łatwe ani za trudne. Bardzo ważnym elementem umysłowego funkcjonowania dziecka jest jego emocjonalność. Wiele wskazuje na to, że te emocje wyznaczają normy zachowań poznawczych. Odporność emocjonalna też w dużej mierze wpływa na to, czy dziecko umie się wykazać swoimi możliwościami. Dlatego omawiany program zwraca dużą uwagę na kształtowanie odporności emocjonalnej u dzieci i ich zdolność do wysiłku umysłowego w sytuacjach trudnych i pełnych napięć. U dzieci uczących się w grupie rówieśniczej ważnym elementem, który zarówno może dopingować jak i zniechęcać jest rywalizacja. Dzieci słabsze emocjonalnie nie poradzą sobie z tym problemem. Stres „zablokuje” u nich w danym momencie możliwość logicznego rozumowania. Dorośli mogą wspomóc dziecko ćwiczeniami polegającymi na organizowaniu jemu sytuacji trudnych, ale dopasowanych do możliwości dziecka. Do hartowania odporności emocjonalnej u dzieci nadają się gry  (podobne do typowych gier planszowych). Udział w nich powoduje gwałtowny wzrost napięcia, a chęć wygrania sprawia, że dziecko podejmuje wysiłek i ćwiczy wytrwałość. Jeśli wygra przeżyje sukces, gdy przegra uczy się znosić porażkę. Autorki programu proponują aby taką grę - opowiadanie skonstruować wspólnie z dzieckiem, a następnie razem z nim zagrać. Dodatkową korzyścią samodzielnego konstruowania gier jest rozwijanie mowy, ćwiczenie manualne, rozwijanie wyobraźni, ćwiczenie koncentracji. Każdy, kto chce zajmować się dziecięcą matematyką musi dbać o to, aby zajęcia były prowadzone w formie ciekawych zabaw, zadań i gier, Bo tylko wtedy zachęcą dzieci do zdobywania nowej wiedzy.

Program obejmuje również inne ważniejsze dziedziny, które dziecko powinno opanować przed podjęciem nauki w szkole. Są to:

  • Kształtowanie umiejętności leczenia, dodawanie i odejmowania – ćwiczenia na różnego rodzaju przedmiotach, palcach aż do ćwiczeń pamięciowych
  • Kształtowanie umiejętności orientowania się w przestrzeni – określanie kierunków: lewo, prawo, tył, przód, góra i dół. Ćwiczenia ruchowe zgodnie z wydanym poleceniem a także ćwiczenia polegające na układaniu obrazka z gotowych elementów. U dzieci starszych również ćwiczenie orientacji na kartce papieru
  • Dostrzeganie rytmów i umiejętność ich odtwarzania
  • Rozwijanie umiejętności klasyfikowania – ćwiczenia na różnego rodzaju obrazkach o różńej tematyce i wyodrębnianie tych, które mają jakąś wspólną cechę.
  • Rozwijanie umiejętności mierzenia długości, ważenia, mierzenia płynów
  • Układanie i rozwiązywanie zadań arytmetycznych
  • Kształtowanie pojęć geometrycznych – odszukiwanie i nazywanie figur geometrycznych, określanie ich cech
  • Zapoznanie dzieci z cyframi i znakami matematycznymi i sposobem ich wykorzystywania

Prowadzone wciąż przez autorki badania wśród dzieci zaowocowały jego rozwinięciem i poszerzeniem o treści dotyczące umiejętności skupiania uwagi i skutecznego zapamiętywania. Autorki proponują ćwiczenia wspomagające rozwój pamięci wzrokowej, czyli umiejętności uważnego patrzenia i zapamiętywania wielu szczegółów. Znajdują się tam też ćwiczenia uczące dzieci logicznego zapamiętywania czynności oraz informacji uporządkowanych jedna po drugiej. Pozwalają one wybrać i zapamiętać to co jest w przekazie najważniejsze. Takie ćwiczenia przygotowują dzieci do tak ważnej później umiejętności słuchania i robienia skrótowych, logicznych notatek. Dla młodszej grupy wiekowej przeznaczona jest metodauczenia dzieci wiersza na pamięć. To dzieci stają się nauczycielami misiów i wielokrotnie powtarzają za nie treść wiersza. Są odpowiedzialne za to, żeby misie nauczyły się tekstu.

Prezentowane programy zasługują na uwagę dlatego, że wypróbowane były wielokrotnie w różnych grupach przedszkolnych i badania potwierdzały, że proponowane w nich metody są skuteczne. Wszystkich, którzy chcieliby poszerzyć swoją wiedzę w tym zakresie, a także przeżyć matematyczną przygodę z własnymi dziećmi odsyłam do następujących książek:

E. Gruszczyk-Kolczyńska, E. Zielińska – „Dziecięca matematyka”, Warszawa, 1997, WSiP.

E. Gruszczyk-Kolczyńska, E. Zielińska – „Wspomaganie dzieci w rozwoju do skupiania uwagi i zapamiętywania”, Warszawa 2005, WSiP

 

  Opracowała: mgr Joanna Rell

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Ta strona wykorzystuje pliki cookies (niewielkie pliki tekstowe przechowywane przez przeglądarkę internetową na urządzeniu użytkownika) m.in. do analizy statystycznej ruchu, dopasowania wyglądu i treści strony do indywidualnych potrzeb użytkownika). Pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies wyrażasz zgodę na ich użycie. Jeśli nie zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies zmień ustawienia swojej przeglądarki.

Zrozumiałem